“เวลาที่จิตมันนิ่ง มันสุขุมละเอียดแล้วนี่ ผลเกิดจากการปฏิบัติ ไม่มีการเสื่อมแน่นอน เพราะระหว่างที่เราบำเพ็ญนี่ มันถอดถอน มันทิ้งไปหมดเลย มันตัด มันประหัตประหาร ภาวะที่มันเคยผูกมัด เคยยึดมั่น เคยกำหนัด ยินดี เคยเพลิดเพลินหลงใหล ทิ้งขาดสะบั้นไปหมด”