บทกลอนสะท้อนธรรม

January 13th, 2010 |

๑.โดยพระเดชพระคุณท่านหลวงปู่เณรคำ ฉัตติโก

เราหาความทุกข์ทางใจไม่มีอีกแล้ว
ทั้งสุขแลทุกข์ก็หายไปจากใจ
มีไว้เพียงทุกข์เวทนาส่วนกายเท่านี้
ดวงใจอันนี้ไม่ได้หวั่นไหวในทุกข์เวทนาทั้งส่วนกาย และสุขส่วนใจ
ไม่ยึดฝ่ายสุข ไม่ยึดฝ่ายทุกข์
เรามีธรรมเป็นอาหารทางใจ
อันธรรมนี้หล่อเลี้ยงใจเราตลอดกาล
อย่าไปยึดถือ เอาเป็นตัวตน


๒.โดยศิษยานุศิษย์

ท่านปู่เณรคำค้ำคุณธรรม
ขออัญเชิญเทวดาและองค์อินทร์ เอกอัมรินทร์ที่สถิตสรวงสวรรค์
เชิญเสด็จศรีสะเกษพร้อมเพรียงกัน อเนกอนันต์ถวายพรให้เพิ่มพูน
ดิถีนี้วันดีศรีสิทธิโชค โรคร้ายพิษภัยสลายสูญ
ให้อายุยืนยาวทวีคูณ ประมวลมูลคุณธรรมล้ำโลกา
เพ่งพิจารณากายใจใสบริสุทธิ์ กว่าโกมุทเบิกบานสุดหรรษา
ท่านเผยธรรมนำทุกคนให้เมตา อุปมาพ่อพระประทานพร
ขอท่านอยู่คุ่บุญประเทศชาติ ให้เปรื่องปราชญ์สามารถสโมสร
อริยสงฆ์คงวาทีศรีสุนทร เอกอมรสอนธรรมค้ำคูณไทย

กราบนมัสการด้วยความเคารพอย่างสูงยิ่ง
คณะศิษย์ขันติธรรม สาขาที่ ๙ เทพสถิต จ. ชัยภูมิ
๒ กรกฎาคม ๒๕๕๐


คำกลอนสอนใจผู้ใฝ่บุญ
สิบนิ้วพนมก้มกราบขอเรียนเชิญ ผุ้มีเงินมากล้นพ้นทุกข์เข็ญ
เชิญทำบุญเพื่อหนุนนำความสุขเย็น จะได้เป็นสะพานบุญเกื้อหนุนกัน
พระแก้วมรกตยังรอช่วยก่อสร้าง เพื่อเป็นทางสู่สวรรค์เมื่อดับขันธ์
ปู่เณรคำเน้นบอกย้ำทำร่วมกัน ช่วยสร้างสรรค์กรรมดีไว้ไม่ติเตียน
มนุษย์เราเกิดมาในหล้าโลก มีทุกข์โศกสุขสันต์ผันแปรเปลี่ยน
ชั่วเจ็ดทีดีเจ็ดหนหมุนวนเวียน เหมือนกงเกวียนซี่ล้อหมุนต่อกัน
ชีวิตคืออนัตตาอย่าวิตก สวรรค์นรกรอรับเมื่อดับขันธ์
ทุกร่างกายหมักหมมทับถมกัน เลว..ดี..นั้นอยู่ที่กรรมทำเพื่อตน
ผู้ทำดีมีสุขทุกสถาน จะทำการสิ่งใดย่อมได้ผล
เกิยรติลาภยศปรากฎไกลภูมิใจตน มีแต่คนสนใจใฝ่บูชา
ผู้ทำชั่วมัวหมองย่อมครองทุกข์ ไม่มีสุขสมหวังดังฝันหา
ผู้ทำดีย่อมมีบุญหนุนนำพา สุขถ้วนหน้าลาทุกขังทั้งใจกาย
ก้าวไปเถิด ก้าวไปในโลกกว้าง พร้อมกับสร้างความดีสิ่งที่หมาย
เพื่อไว้เป็นอนุสรณ์ก่อนเราตาย จะไม่อายโลกนี้ที่เกิดมา
กรรมกำหนดกฎแห่งกรรมประจำโลก กรรมเหมือนโชคเหมือนเคราะห์ห่อนเสาะหา
ถ้ากรรมดีอาจได้โดยไม่ช้า กรรมรักษาสาธุชนพ้นภัยพาล
โลกทุกวันผันไปไม่หยุดนิ่ง ทุกทุกสิ่งไม่จีรังเสื่อมสังขาร
ไม่มีใครใช้ชีวิตนิจกาล อยู่ไม่นานก็ดับทับถมดิน
ชีวิตหนึ่งตรึงแน่นกับแก่นโลก สุขหรือโศกต่อสู้ไม่รู้สิ้น
เหมือนเรือน้อยลอยไหลในวาริน หวังขึ้นถิ่นฟากฝั่งดั่งประสงค์
คืนและวันพลันดับก็ลับล่วง ท่านทั่งปวงจงอุตส่าห์หากุศล
อย่ามัวช้ารีบไขว่คว้าพึงพาตน อายุคนไม่ยืนถึงหมื่นปี

เรียบเรียงโดย…..ครูหวัน ฉวีวงศ์